Parafia św. Wawrzyńca w Głuchołazach
Głuchołazy

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Wawrzyńca

ul. Kościelna 4
48-340 Głuchołazy

Tel.: 77 439 16 01 - Kancelaria
Tel.: 77 439 16 01 - Proboszcz
Tel.: 77 439 52 23 - Wikariusze
Fax: 77 439 16 01

kontakt@parafia-glucholazy.pl

Środa, 20 wrzesień 2017 r.
09:42:07

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego - Rok A 16 kwietnia 2017 r.

Środa, 12 kwietnia 2017
Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego - Rok A 16 kwietnia ...

Refleksja

Co jest naszym środowiskiem naturalnym? Gdy rozejrzymy się wokół to widzimy sąsiadów, ogrody, ulice, sklepy, urzędy - nasz ludzki, z mozołem zbudowany, świat. Owocem naszej aktywności, poza widzialnymi przedmiotami i budynkami, jest także świat naszych wzajemnych relacji i wiążąca się z nim atmosfera, która sprzyja przyjaźni lub też coraz bardziej sprawia, że nawet w tłumie, czujemy się obco.

Patrząc uczciwie na naszą codzienność, zdaje się, że naszym środowiskiem naturalnym jest też krzyż. Brak zrozumienia, czasem i pojednania, różne dolegliwości ciała, psychiki i duszy, wciąż rosnące oczekiwania wobec Boga i bliźniego - wszystko to pomnaża w nas raczej niepokój, niż jakkolwiek daje powody do radości.

Jeśli przywykliśmy do krzyża, jest on naszym nieodłącznym towarzyszem, to święta zmartwychwstania, mogą powodować w nas pewne zamieszanie. Jak świętować, aby te dni nie były tylko odskocznią od rzeczywistości? Co zrobić, aby w naszej codzienności były widoczne konkretne owoce zmartwychwstania Chrystusa? Najbezpieczniej jest ulokować całą naszą nadzieję w tym, co nas czeka po śmierci. Czy jednak nie skazujemy się w ten sposób na niekończącą się drogę krzyżową tutaj na ziemi?

Świętowanie zwycięstwa Jezusa może zaszczepić w nas wiarę, która przekłada się na konkretny sposób myślenia. "Jezu, Ty już wygrałeś", "Jezu, Ty jesteś większy" - świadomie wypowiadana w różnych sytuacjach modlitwa, otwiera nas na przyjęcie tego wszystkiego, co Chrystus już raz na zawsze dla nas zrobił.

Złota myśl tygodnia

Bóg widzi śmierć inaczej niż my. My widzimy ją jako ciemny mur, Bóg - jako bramę. (Walter Flex)

Życzenia dla parafian

Drodzy Parafianie i Goście, Bracia i Siostry,

Niech Zmartwychwstały Chrystus wypełni Wasze serca głębokim pokojem i obudzi to wszystko, co w ostatnim czasie przygasło i schowało się za fasadą codzienności. Umocnieni Słowem Bożym i Ciałem Chrystusa, nie bójcie się dzielić radością płynącą ze zmartwychwstania przez uśmiech i dobre słowo, szczególnie wobec tych, którzy żyją tak, jakby Boga nie było.

Na wesoło

Drugi dzień świąt Wielkanocnych. Ksiądz rozpoczyna kazanie:

Drodzy bracia i siostry, dzisiaj będę mówił o dwóch uczniach idących do Emaus.

W pierwszej części kazania zastanowimy się ilu ich było, a w drugiej, dokąd szli...

Rozmawiają dwie sąsiadki.

Co ci się stało w oko? - pyta pierwsza.

Dostałam śrubokrętem od Kowalskiej - mówi druga.

Przez przypadek?

Nie, przez dziurkę od klucza.

Oktawa Wielkanocy

Niedziela Wielkanocna otwiera okres pięćdziesięciu dni, który pierwotnie nazywano Pięćdziesiątnicą, a dziś Okresem Wielkanocnym. Pierwsze osiem dni tego okresu tworzy oktawę Wielkanocy. Pierwsze świadectwo o uformowanej liturgicznie oktawie Wielkanocy znajdujemy w homiliach pochodzących z IV wieku.

Liturgia oktawy charakteryzowała się radosnym przeżywaniem tajemnicy paschalnej, a szczególnie zmartwychwstania Chrystusa. W tym czasie szczególną uwagę kierowano na nowo ochrzczonych. Trzeba bowiem pamiętać, że w Wigilię Paschalną udzielano sakramentów inicjacji chrześcijańskiej, czyli chrztu, bierzmowania i Eucharystii. W oktawie zaś, każdego dnia celebrowano dla nich Mszę św. ze specjalnymi kazaniami - katechezami. W tych katechezach wyjaśniano nowo ochrzczonym znaczenie znaków i symboli otrzymanych sakramentów. W taki sposób wprowadzano ich w najgłębsze tajemnice wiary chrześcijańskiej.

Okres oktawy nazywany był także Białym Tygodniem, a niedziela kończąca oktawę - Białą Niedzielą. W czasie chrztu katechumeni otrzymywali białe szaty, które noszono przez cały tydzień aż do niedzieli włącznie. Szaty te oznaczały narodziny nowego człowieka, który w sakramencie chrztu otrzymał dar nowego życia i stał się dzieckiem Bożym.

Zwyczaj przedłużania najważniejszych świąt chrześcijańskich na oktawę, czyli na osiem dni jest bardzo dawny. Kościół chce w ten sposób podkreślić rangę i ważność uroczystości. Wszystkie dni oktawy posiadają taki sam walor jak Niedziela Zmartwychwstania. Okres ośmiu dni traktowany jest jak jeden dzień, jako jedno święto, jako dzień najradośniejszy. Dlatego między innymi w oktawie Wielkanocy nie obowiązuje post w piątek.

Opowiadanie

Święto stworzenia

Monika była tego dnia w złym humorze. Nic jej się nie układało tak, jak powinno, Siódmego dnia, kiedy Bóg zakończył stworzenie świata, postanowił, że zrobi sobie święto. Wszystkie, jak z igły zdjęte, stworzenia zapragnęły podarować Bogu prezent, najpiękniejszy jaki tylko mogły znaleźć.

Wiewiórki przyniosły orzechy i migdały; króliki marchew i słodkie korzenie; owce ciepłą i delikatną wełnę; krowy pieniące się i pełne śmietany mleko.

Miliardy aniołów ustawiły się w półksiężyc i zaczęły śpiewać boskie serenady.

Również człowiek czekał zaniepokojony na swoje wejście. "A co ja mogę podarować? Kwiaty mają zapach, pszczoły miód, nawet słonie obiecały, że zrobią Panu Bogu kąpiel, a potem przy pomocy swoich trąb osuszą Go...".

Człowiek stanął na końcu kolejki i nie przestawał się martwić wtedy, gdy wszystkie stworzenia przechodziły przed tronem Boga i pozostawiały Mu przyniesione przez siebie dary.

Kiedy przed człowiekiem zostało już tylko kilka stworzeń: żółw, ślimak i leniwiec, wpadł on w zupełną panikę.

Wreszcie przyszła jego kolej.

Wtedy człowiek, któremu się wydawało, że nie może podarować Panu Bogu niczego równie pięknego jak dary pozostałych zwierząt, wskoczył Mu na kolana, przytulił się do Niego z całych sił i powiedział: "Kocham Cię"!

Twarz Pana Boga rozjaśniła się, a wszystkie stworzenia zrozumiały jednoznacznie, że człowiek podarował Panu Bogu coś, czego nikt z nich nie był Mu w stanie ofiarować.

"Bóg stworzył nas, abyśmy Go poznawali, kochali i służyli Mu swoim Życiem, a również po to, abyśmy się rozkoszowali naszym przyszłym Życiem w Raju" (Katechizm Piusa X).

Papież Franciszek o zmartwychwstaniu

Nie trwajmy uwięzionymi w sobie, ale otwórzmy dla Pana nasze zapieczętowane groby, aby wszedł Jezus i obdarzył nas życiem; zanieśmy do Niego kamienie uraz i głazy przeszłości, ciężkie skały słabości i upadków. On chce przyjść i wziąć nas za rękę, aby nas wyrwać z lęku. Ale pierwszym kamieniem, jaki trzeba odsunąć tej nocy jest brak nadziei, zamykający nas w sobie samych. Oby Pan uwolnił nas od tej pułapki bycia chrześcijanami bez nadziei, żyjącymi tak jakby Pan nie zmartwychwstał, a nasze problemy stanowiły centrum życia.

Zanim świat usłyszy z naszych ust jakąkolwiek recenzję rzeczywistości, powinien zobaczyć między nami miłość i miłosierdzie Boga, który nigdy nie rezygnuje ze swoich dzieci.

KontaktNapisz do nasNewsletterMapa serwisuPolityka prywatności

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego - Rok A 16 kwietnia 2017 r.

Zezwala się kopiować i rozpowszechniać zasoby serwisu Parafii Głuchołazy bez ograniczeń.
Wykonano 2004-2017 PARAFIA GŁUCHOŁAZY