Parafia św. Wawrzyńca w Głuchołazach
Głuchołazy

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Wawrzyńca

ul. Kościelna 4
48-340 Głuchołazy

Tel.: 77 439 16 01 - Kancelaria
Tel.: 77 439 16 01 - Proboszcz
Tel.: 77 439 52 23 - Wikariusze
Fax: 77 439 16 01

kontakt@parafia-glucholazy.pl

Sobota, 23 wrzesień 2017 r.
07:36:13

Nabożeństwa majowe - historia i tradycje

Sobota, 30 kwietnia 2016
Nabożeństwa majowe - historia i tradycje

Skąd wzięło się nabożeństwo majowe, które w tym miesiącu odmawiamy codziennie? Dziś można napotkać dwie odpowiedzi: jedna powie, iż nabożeństwo majowe powstało nie tak dawno, w XVIII w. Inni jednak twierdzą, iż ta forma pobożności maryjnej sięga swymi korzeniami w pierwsze wieki chrześcijaństwa i wywodzi się z dawnych wschodnich modlitw. I choć te punkty widzenia są od siebie oddalone, to chyba spróbować połączyć je ze sobą: faktycznie, nabożeństwo majowe mniej więcej takie, jakie znamy je dzisiaj, zaczęło być odprawiane ponad 200 lat temu. Jednak ta specyficzna forma oddawania czci Matce Boga nie była obca chrześcijanom w pierwszych wiekach. Bo oto już w V w. w Egipcie miesiąc Kiahc był poświęcony Maryi. Koptowie zbierali się na wspólne officium na cześć Matki Bożej. Miesiąc ów, choć odpowiada naszemu grudniowi, to jednak biologicznie przypomina nasz maj, miesiąc rozkwitu. Prawdopodobnie dniem szczególnie poświęconym w miesiącu Kiahc była sobota. Zresztą mieszkańcy Egiptu znani są ze swej miłości do Maryi: to w Egipcie najprawdopodobniej powstała pierwsza część znanej nam doskonale modlitwy Pod Twoją obronę (druga część została dodana znacznie później; pierwszą zaś datuje się na koniec III w.!!). Przypuszcza się również, że tę formę pobożności maryjnej popierał sam św. Cyryl Aleksandryjski. Na Zachodzie zaś ślady nabożeństw maryjnych (mówiąc językiem współczesnym) napotykamy dopiero w X stuleciu i to w koloniach greckich na terenie Italii.

Przyjmuje się, że pierwsze wzmianki o modlitwach związanych z Maryją w maju pochodzą z XIII w. Wówczas bowiem król hiszpański Alfons X, zwany Mądrym (1239-1284) napisał zbiór poezji-pieśni poświęconych Matce Boga: Cantegas de S. Maria. W jednym z utworów z owego zbioru Alfos błogosławił nadejście maja, jako miesiąca rozkwitu nowego życia, miesiąca, który swym pięknem zachęca nas do modlitw do Maryi, do chwalenia jej i uciekania się pod Jej opiekę przed atakami demona, nieszczęściami i przeciwnościami, przed grzechem. Od tego czasu utrwala się zwyczaj gromadzenia się przed wizerunkiem Maryi w maju. Innym gorliwym majowym czcicielem Maryi był bł. Henryk Suzo (zm. 1365). Przystrajał on kwiatami wizerunki Matki Zbawiciela i modlił się przed nimi. Także on uznawał maj za najlepszy miesiąc na chwalenie Najświętszej Panny. Później, w 1549 roku, Wolfang Seidl wydał w Monachium dziełko Maj duchowy, w którym opisuje majowe nabożeństwo. W tym samym czasie do kultu maryjnego zachęcał, szczególnie młodzież św. Filip Nereusz (zm. 1595). Ponieważ był on w swoim czasie, a także później, postacią niezwykle popularną, która wywarła duży wpływ na współczesnych, dlatego uznaje się go czasem za inicjatora maryjnych modlitw w maju. Swój wkład w szerzenie pobożności maryjnej w maju mają dominikanie. W wieku XVII szczególnie w Fiesole praktykowane były modlitwy i śpiewy na cześć Matki Bożej. Wiemy, że śpiewano wówczas także Litanie loretańską. Z czasem ta forma przeniosła się do innych miast, gdzie przebywali bracia dominikanie.

Także franciszkanie mają swój wkład: w 1692 r. o. Wawrzyniec Schnueffis, kapucyn, wydał zbiór pieśni i hymnów na maj. Dzięki dziełu o. Hannibala Dionisi SI, wydanemu w Veronie w 1725 roku pt. Il Mese di Maria, ossia il Mese di Maggio, consacrato a Maria coll'esercizio di vari fiori di virtu, nabożeństwa majowe stają się coraz bardziej popularne. Od tego momentu coraz więcej kościołów wprowadza w maju nabożeństwo. Jednak największą "popularność" zdobywa ono w wieku XVIII, za sprawą o. Alfonsa Muzzarellego SI, urodzonego w Ferrarze w 1749 r. Przez całe swe życie szerzył on cześć Maryi, kochał maj, jako miesiąc ukazujący niejako swym pięknem nietkniętą naturę Maryi. Na polecenie Piusa VII o. A. Muzzarelli wprowadził w 1803 roku nabożeństwo majowe w Kaplicy Karawitów w Rzymie. Dwa lata po tym wydarzeniu już dwadzieścia kościołów rzymskich publicznie je obchodziło. Dnia 25 marca 1815 roku Pius VII wydał bullę o nabożeństwie majowym, dodając do niego odpust zupełny. Po papieskiej aprobacie nabożeństwo majowe błyskawicznie rozprzestrzenia się po całym niemal świecie. Oprócz Włoch, Hiszpanii, Portugalii i Francji, obejmuje ono Szwajcarię, Niemcy, Austrię, Węgry, Polskę, Czechy, Irlandię, Stany Zjednoczone, Meksyk, Chiny i Australię.

W naszej Ojczyźnie nabożeństwo majowe publicznie zostało odprawione po raz pierwszy w 1837 r. w kościele św. Krzyża w Warszawie, nieco później w Krakowie, na Jasnej Górze i kilku innych kościołach. W niespełna 30 lat rozszerzyło się po całej ziemi polskiej. Ks. Wincenty Buczyński (jezuita) wydał we Lwowie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych w 1839 r. Zaś w roku 1859 papież Pius IX dodał kolejne odpusty dla odprawiających nabożeństwo.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. Litania Loretańska powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana.

Tekst litanii miał przedłożyć w 1578 r., do zatwierdzenia papieżowi Grzegorzowi XIII, archidiakon Guido Candiotti. 11 czerwca 1587 r. Sykstus V obdarzył "Litanię Loretańską" dwustu dniami odpustu. Kolejne odpusty przypisali do niej Pius VII i Pius XI. W 1631 r. Święta Kongregacja Obrzędów zakazała dokonywania w tekście samowolnych zmian; te, które następowały, posiadały aprobatę Kościoła. Kiedyś w litanii było więcej tytułów, m.in.: Mistrzyni pokory, Matko Miłosierdzia czy Bramo odkupienia. Później pojawiały się inne wezwania: Królowo Różańca Świętego (1675), Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta (1846), Matko Dobrej Rady (1903), Królowo pokoju (1917), Królowo Wniebowzięta (1950), Matko Kościoła (1980), Królowo Rodziny (1995).

W litanii wymieniane są kolejne tytuły Maryi: jest ich w sumie 50, a w Polsce 52. Po zatwierdzeniu liturgicznej uroczystości NMP Królowej Polski, obchodzonej 3 maja, do Litanii dołączono 12 października 1923 r. wezwanie "Królowo Polskiej Korony", przekształcone po drugiej wojnie światowej na "Królowo Polski" (choć inne źródła podają, że nastąpiło to w roku 1920. Sam zaś tytuł "Królowo Polskiej Korony" miał pochodzić od Jana Kazimierza, który po złożeniu ślubów w katedrze lwowskiej w roku 1656, w obecności nuncjusza papieskiego, użył tego tytułu. Nuncjusz włączył owo wezwanie do litanii).

W kościołach franciszkańskich pod koniec litanii dodaje się wezwanie: "Królowo Zakonu Serafickiego".

KontaktNapisz do nasNewsletterMapa serwisuPolityka prywatności

Nabożeństwa majowe - historia i tradycje

Zezwala się kopiować i rozpowszechniać zasoby serwisu Parafii Głuchołazy bez ograniczeń.
Wykonano 2004-2017 PARAFIA GŁUCHOŁAZY