Parafia św. Wawrzyńca w Głuchołazach
Głuchołazy

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Wawrzyńca

ul. Kościelna 4
48-340 Głuchołazy

Tel.: 77 439 16 01 - Kancelaria
Tel.: 77 439 16 01 - Proboszcz
Tel.: 77 439 52 23 - Wikariusze
Fax: 77 439 16 01

kontakt@parafia-glucholazy.pl

Środa, 20 wrzesień 2017 r.
09:42:50

25. Niedziela Zwykła - Rok A 21 września 2014 r.

Piątek, 19 września 2014

Refleksja

"Myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami - wyrocznia Pana. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje - nad waszymi drogami i myśli moje - nad myślami waszymi".

Jeśli coś zrozumiałem, to jednocześnie oswoiłem. Nie zaskoczy mnie za bardzo, nie zburzy skrzętnie poukładanego porządku w myślach i sercu. Jeśli zrozumiałem, to wiem czego mogę się spodziewać.

My, ludzie XXI wieku, nie lubimy tajemnicy. Nie chodzi o sekret, z którym idzie w parze zobowiązanie do dyskrecji. Nie lubimy tajemnicy, czyli czegoś lub Kogoś, kto wymyka się naszym narzędziom badawczym, definicjom, schematom. Nienazwany i Nieopisany powoduje poczucie niepewności, może pewnego rodzaju lęk, pokorę. Czy w odniesieniu do Boga taki stan człowieczej duszy nie nazywaliśmy kiedyś bojaźnią Bożą? Przed Nim brakuje słów i pewności, że za chwilę będzie tak, a nie inaczej. Jest poczucie, że On widzi więcej, może więcej i intuicyjnie zginające się przed Nim kolana. "Jeśli nie Ty, to kto?".

Bóg nie ma nic wspólnego z ironicznie obojętnym nauczycielem, który pozostawiłby intelektualny głód podopiecznych bez zaspokojenia. Boże myśli nie są naszymi, ale jeśli cokolwiek ma moc dostrajania naszych myśli do zamiarów Najwyższego to najpewniej jest to żywe Słowo Boże. Kiedy się nim karmimy, mocą Ducha samo zaczyna w nas pracować.

Złota myśl tygodnia

Myślenie bez intuicji jest puste, intuicja bez myślenia jest ślepa (Albert Einstein)

Na wesoło

Spotyka się dwóch gimnazjalistów:

Nasz ksiądz na religii mówi sam do siebie, czy wasz też?

Nie, nasz myśli, że go słuchamy!

Co powinien wiedzieć student?

Wszystko!

Co powinien wiedzieć asystent?

Prawie to wszystko, co student.

A adiunkt?

W jakiej książce jest to, co powinien wiedzieć student.

Docent?

Gdzie jest ta książka.

A co powinien wiedzieć profesor?

Gdzie jest docent.

Rodzinny święty - św. Olimpia

Olimpia urodziła się w 361 lub 368 r. w znakomitej rodzinie cesarskich dostojników Konstantynopola. W 386 r. poślubiła byłego prefekta miasta, Nebrydiusza. Jej ślub uczcił specjalnym utworem św. Grzegorz z Nazjanzu. Małżeństwo nie było szczęśliwe, Nebrydiusz zmarł po dwudziestu miesiącach. Cesarz Teodozjusz Wielki postanowił wówczas wydać młodą wdowę za jednego ze swych krewnych. Olimpia mimo wielokrotnego nacisku odmówiła.

Zwróciła się całkowicie ku życiu ascetycznemu i pobożności. Ze swych bogatych zasobów hojnie rozdzielała jałmużny i łożyła na potrzeby kościołów. Patriarcha Nektariusz w uznaniu tych zasług mianował ją diakonisą, co wobec jej młodego wieku było wówczas czymś wyjątkowym. Oddając się sprawom chrześcijańskiej dobroczynności, nie stroniła od zainteresowań intelektualnych. Rozczytana w Piśmie św., orientowała się w wielu zagadnieniach teologicznych. Jej to Grzegorz z Nyssy dedykował swój komentarz biblijny. Potem znalazła się w bliskim otoczeniu św. Jana Chryzostoma, którego przyjaźń szczególnie sobie ceniła. Do końca próbowała ratować go przed wygnaniem, gdy zaś ono nastąpiło, starała się za wszelką cenę łagodzić jego uciążliwość. Św. Jan skierował do niej siedemnaście listów, które szczęśliwie się zachowały. Ta wierność okupiona została niejedną przykrością, którą wycierpieć musiała ze strony panujących, którzy ostatecznie zmusili ją do opuszczenia stolicy. Przeniosła się wtedy do Cyzyku, a potem do Nikomedii. Tam zmarła 25 lipca 408 roku.

Wspomnienie świętej wdowy przypada w kalendarzu liturgicznym 25 lipca.

Opowiadanie

Wybryk

Kobieta złożyła ręce w trąbkę i przykładając je do ust, zawołała w kierunku grupy mężczyzn, którzy niezmordowanie szli do przodu.

Czy chłopiec jest z tobą?

Mężczyzna, silny typ o łagodnym i serdecznym wyglądzie, odpowiedział:

Nie. Myślałem, że jest z wami.

Kobieta zatrzymała się i zaczekała, aż przejdzie rozgadana grupa kobiet. Coraz bardziej zmartwiona zagadywała wszystkie:

Nie widziałyście mojego syna? Kręciły głową. Żadna go nie widziała.

Zatrzymała się na środku drogi, a mężczyzna doszedł do niej. Kobieta była zaniepokojona i podenerwowana:

Skoro jest już mężczyzną, powinien być z tobą!

Mężczyzna spokojniej odpowiedział:

Ale jest ciągle przywiązany do ciebie! - głos jednak zdradzał pewne zaniepokojenie.

Mogłeś zwrócić uwagę, nie?

Ja? Skoro ty zawsze bierzesz go w obronę!

Kto to mówi! To wy trzymacie zawsze razem!

Mężczyzna i kobieta spojrzeli na siebie. Ich twarze złagodniały.

Wybacz mi!

Ty mi przebacz!

Uścisnęli się.

Wracajmy, może się znajdzie?

Nie martw się - powiedział mężczyzna - jest bystry.

Wrócili w kierunku miasta, które o zachodzie przybierało purpurowe i złote barwy.

Był rok 12. Chłopiec miał na imię Jezus.

Św. Jan Paweł II o rodzinie

"W chrześcijańskiej wizji czystość oznacza energię duchową, która potrafi bronić miłości przed niebezpieczeństwami ze strony egoizmu i agresywności oraz potrafi kierować ją ku pełnemu urzeczywistnieniu" (FC 33).

Co z tego będę miał? Czy to się opłaca? Wszechobecna pokusa kalkulacji wkrada się nawet w sferę seksualną - odnieść korzyść, nie ponosząc kosztów. Nie troszcząc się o czystość możemy w pewnym momencie stracić coś bardzo ważnego. A przecież miłość to sztuka, a nie supermarket.

KontaktNapisz do nasNewsletterMapa serwisuPolityka prywatności

25. Niedziela Zwykła - Rok A 21 września 2014 r.

Zezwala się kopiować i rozpowszechniać zasoby serwisu Parafii Głuchołazy bez ograniczeń.
Wykonano 2004-2017 PARAFIA GŁUCHOŁAZY