Parafia św. Wawrzyńca w Głuchołazach
Głuchołazy

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Wawrzyńca

ul. Kościelna 4
48-340 Głuchołazy

Tel.: 77 439 16 01 - Kancelaria
Tel.: 77 439 16 01 - Proboszcz
Tel.: 77 439 52 23 - Wikariusze
Fax: 77 439 16 01

kontakt@parafia-glucholazy.pl

Czwartek, 21 wrzesień 2017 r.
08:54:30

18. Niedziela Zwykła - Rok B 2 sierpnia 2015 r.

Niedziela, 02 sierpnia 2015

Refleksja

Jezus pyta: "O jaki pokarm się troszczycie?". Niech to pytanie zapadnie nam głęboko w serce - nasze głody wszystko nam pokażą. Chcemy jeść, to oczywiste, ale chcemy też o wiele więcej: chcemy znać, oglądać piękne rzeczy, kochać, mieć interesującą pracę. Oto nasze głody i pokarm, o który się troszczymy.

Jezus próbuje skierować swoich słuchaczy ku głodom głębszym, ku głodowi życia intensywnego i życia wiecznego: "Nie troszczcie się jedynie o głody, które przemijają, wzbudźcie w sobie głód, który nie przeminie". Trudno Mu nakłonić ich, by porzucili myśl o nadziei na łatwe i cudowne otrzymywanie pożywienia. Nie daje się wciągnąć w mecz, który oni Mu proponują: "Ty nam dałeś chleb, Mojżesz dał mannę. Jest więc remis. Dokonaj większego znaku!".

Kto wie, czy i my nie oczekujemy po cichu na większe znaki? Pokaż Panie, że istniejesz, że jesteś wszechmocny, że wysłuchałeś modlitwy, że działasz przez sakramenty. Pokaż! Dokonaj znaku!

"Tym znakiem jest chleb, który dałem, i tym znakiem była już manna. To znaki jeszcze wspanialszego pokarmu na większy głód: jest nim chleb życia, który daje życie najpełniejsze, jakiego tylko możecie pragnąć, życie na tym świecie i w wieczności.

Daj nam tego chleba!

Ja nim jestem"

Przyjmujemy zamysł Boga, kiedy wierzymy w Tego, którego posłał, kiedy mamy nie małe głody, lecz olbrzymie pragnienia, i kiedy wierzymy, że Jezus jest chlebem na ten głód.

Andre Seve

Złota myśl tygodnia

Głodni zmieniają oblicze ziemi. (Adolf Dygasiński)

Na wesoło

Jasiu mówi do kolegi:

Wiesz co? Nasz proboszcz w czasie wakacji codziennie jeździ konno żeby zrzucić trochę kilogramów.

I co? Pomaga?

Pewnie. Koń schudł już 10 kilo.

Szesnaście blondynek stoi przed kinem. Podchodzi do nich kasjer i pyta:

Czemu panie nie wchodzą?

Jedna odpowiada:

Bo film jest od osiemnastu...

Patron tygodnia - św. Maria od Krzyża Helena MacKillop, zakonnica - 8 sierpnia

Maria Helena urodziła się 15 stycznia 1842 r. w Fitzroy (obecnie część Melbourne) w katolickiej rodzinie szkockich emigrantów. Po ukończeniu szkoły rozpoczęła pracę nauczycielki w Portland. Duży wpływ na rozwój jej życia wewnętrznego miał spowiednik. Z jego inicjatywy powstała szkoła katolicka dla dzieci z najbiedniejszych rodzin. Jej prowadzenie powierzył Marii. Z czasem przyłączyły do niej inne dziewczęta, co w 1866 r. dało początek zgromadzeniu Sióstr Świętego Józefa od Najświętszego Serca Pana Jezusa, zwanych popularnie józefitkami. Maria przyjęła wtedy imię Maria od Krzyża.

Siostry założyły liczne sierocińce, sieć szkół dla dzieci z biednych rodzin, hospicja. Działalność s. Marii nie zawsze spotykała się ze zrozumieniem, a przez pewien czas była ona nawet ekskomunikowana przez biskupa Adelajdy, który później żałował swojej decyzji. Ostatecznie w 1888 r. jej zgromadzenie zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską.

Chorowała i cierpiała z powodu reumatyzmu. W 1902 r. dostała wylewu i została częściowo sparaliżowana. Zmarła 8 sierpnia 1909 r. Jej grób w Sydney jest celem licznych pielgrzymek. Beatyfikował ją w Sydney 19 stycznia 1995 r. św. Jan Paweł II. Do grona świętych włączył ją Benedykt XVI 17 października 2010 r. Została pierwszą australijską świętą.

Opowiadanie

Początek modlitwy

Nauczyciel zebrał swoich uczniów i zapytał:

Skąd bierze początek modlitwa? Pierwszy uczeń odpowiedział:

Z potrzeby. Drugi:

Z wielkiej radości. Kiedy się raduję, dusza ucieka z ciasnej skorupy moich obaw i zmartwień i unosi się wysoko do Boga.

Trzeci oświadczył:

Z ciszy. Kiedy wszystko we mnie staje się ciszą, wtedy może mówić Bóg.

Nauczyciel podsumował:

Wszyscy odpowiedzieliście prawidłowo. Ale pamiętajcie, że modlitwa bierze początek od samego Boga. To On ją rozpoczyna, a nie my.

Św. Jan Paweł II o życiu konsekrowanym

"Czystość celibatariuszy i dziewic, jako wyraz oddania się Bogu niepodzielnym sercem (por. 2 Kor 7,32-34), jest odblaskiem nieskończonej miłości łączącej trzy Boskie Osoby w tajemniczej głębi życia trynitarnego" (VC 21).

Celibat i ślub czystości we współczesnym świecie stanowią nie lada wyzwanie czy to w przeżywaniu, czy w ogóle w rozumieniu ich słuszności. Zwróćmy uwagę na słowa "niepodzielone serce" - rezygnacja z małżeństwa prowadzi do tego, aby całe serce osoby konsekrowanej gotowe było kochać Boga i ludzi.

KontaktNapisz do nasNewsletterMapa serwisuPolityka prywatności

18. Niedziela Zwykła - Rok B 2 sierpnia 2015 r.

Zezwala się kopiować i rozpowszechniać zasoby serwisu Parafii Głuchołazy bez ograniczeń.
Wykonano 2004-2017 PARAFIA GŁUCHOŁAZY