Parafia św. Wawrzyńca w Głuchołazach
Głuchołazy

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Wawrzyńca

ul. Kościelna 4
48-340 Głuchołazy

Tel.: 77 439 16 01 - Kancelaria
Tel.: 77 439 16 01 - Proboszcz
Tel.: 77 439 52 23 - Wikariusze
Fax: 77 439 16 01

kontakt@parafia-glucholazy.pl

Czwartek, 21 wrzesień 2017 r.
08:47:56

17. Niedziela Zwykła - Rok A 27 lipca 2014 r.

Piątek, 25 lipca 2014

Refleksja

"Każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare".

Jak często wracasz myślami do przeszłości? Dzieciństwo, w którym na podwórku byliśmy zdolni zrobić coś z niczego... Szkoła, w której nauczyciel budził respekt u największych łobuzów... Spontaniczne spotkania z sąsiadami wynikające z tego, że mieliśmy więcej czasu... Praca zanurzona w atmosferze mniejszej nerwówki. Mówiąc krótko: "Kiedyś było lepiej". Wydaje się, że to powiedzenie sprawdza się także, gdy popatrzymy na wiarę. Gdzie są dzisiaj te tłumy na majówkach i procesjach? Gdzie się podziała bojaźń Boża?

Jeśli się tak rzeczy mają, to może warto wkładać cały wysiłek, aby ocalić to, co nam zostało? Czy jednak w ten sposób nie patrzymy za bardzo do tyłu, w przeszłość? Czy dzisiaj nie ma pośród nas dobra, którego możemy nie zauważyć, jeśli będziemy "konserwować", to co mamy od dawna? Przeszłość jest "inwestycją Pana Boga". On liczy na to, że będziemy umieli pomnażać to, co dobre, a jednocześnie nie zaniedbamy znaków działania Ducha Świętego wokół nas.

"Za każdym razem, gdy staramy się powrócić do źródeł i odzyskać pierwotną świeżość Ewangelii, pojawiają się nowe drogi, twórcze metody, inne formy wyrazu, bardziej wymowne znaki, słowa zawierające nowy sens dla dzisiejszego świata" - niech te słowa papieża Franciszka zainspirują nas do łączenia tego, co stare z tym, co nowe.

Złota myśl tygodnia

Nie pomaga nam rozcieńczanie wiary, lecz jedynie przeżywanie jej całkowicie w naszym dniu dzisiejszym.(Benedykt XVI)

Na wesoło

W trakcie wakacyjnego wyjazdu do Ziemi Świętej pielgrzymom zaproponowano pływanie łodzią po Jeziorze Galilejskim za 100 dolarów.

To strasznie dużo - dziwi się zbulwersowany turysta.

Owszem, ale to przecież po tym jeziorze Jezus piechotą chodził!

Nie dziwię się... przy takich cenach!

Do biura podróży przychodzi klient i mówi:

Mam 50 euro. Chciałbym za to jakieś niedrogie wczasy, ale żeby na miejscu była biblioteka, bilard, basen, siłownia, sauna, a w pokoju - telewizor, komputer i kino domowe.

Nie ma u nas czegoś takiego. Ale chce pan takie za darmo i to zagraniczne?

No pewnie.

Proszę się zgłosić do szwedzkiego więzienia.

Rodzinny święty - św. Etelbert

Etelbert, jako ośmioletnie dziecko, po śmierci ojca w 560 roku, rozpoczął panowanie w Anglii. Był poganinem przez pierwszych 36 lat życia. Około 588 udał się do Paryża, gdzie za małżonkę pojął Bertę. Pobożna żona tak wpłynęła na męża, że zgodził się nawiązać kontakt z Rzymem. Co więcej, nakłonił papieża św. Grzegorza I Wielkiego, aby ten przysłał misjonarzy do jego królestwa w Anglii. Na czele wyprawy stanął św. Augustyn z Canterbury. Przywiódł on ze sobą 40 mnichów-kapłanów benedyktyńskich. Przybyli oni do Kentu w samą Wielkanoc 597 roku. Król wyszedł św. Augustynowi i jego misjonarzom na spotkanie i zezwolił im swobodnie głosić nową wiarę.

Etelbert po kilku latach i po poważnym namyśle i dokładnym zapoznaniu się z całokształtem wiary i moralności chrześcijańskiej, przyjął chrzest. Etelbert ze wszystkich sił dopomagał misjonarzom w szerzeniu wiary. Dzięki jego pomocy i hojności wystawiono świątynie, zamienione niebawem na katedry: w Canterbury, Londynie i Rochester. Kiedy zaś utworzona została metropolia w Canterbury, przydzielono do niej biskupstwa w Rochester, w Londynie i w innych miastach, które król szczodrze uposażył.

Etelbert nie tylko poszerzył granice swojego królestwa i zabezpieczył je od napaści wrogów, ale wyróżniał się jako doskonały administrator i prawodawca. Do naszych czasów zachował się szczęśliwie zbiór praw, które wydał.

Po około 64 latach życia i 56 latach rządów Etelbert zmarł 24 lutego 616 roku. Jego śmiertelne szczątki złożono w kościele świętych Piotra i Pawła w Canterbury przy jego małżonce, Bercie. Historia ich małżeństwa pokazuje jak wielką wartość ma wiara żony i uczciwe poszukiwanie prawdy przez niewierzącego męża.

Wspomnienie liturgiczne świętego męża i ojca przypada 24 lutego.

Opowiadanie

Przyjaciel łobuz

W pewnym islamskim kraju święty człowiek martwił się bardzo zachowaniem swego młodego sąsiada, prowadzącego rozwiązłe życie, w gnuśności, obżarstwie i opilstwie.

Pewnego dnia postanowił interweniować. Poszedł do sąsiada i palnął mu kazanie. Tyle, że młodzieniec całkowicie go zlekceważył. Wówczas tamten zagroził mu:

Pójdę się poskarżyć na twoje zachowanie przed sułtanem.

Rób, co chcesz. Sułtan jest moim protektorem i palcem nie kiwnie przeciw mnie.

No, to porozmawiam o tym ze Stwórcą! Młodzieniec wzruszył ramionami, a święty odszedł rozgoryczony. Czas mijał, a hulaka zaczął się tak źle prowadzić, że już wszyscy sąsiedzi protestowali i skarżyli się.

Święty człowiek ponownie poczuł, że musi pójść do tego młodzieńca. Po drodze jednak usłyszał głos z góry, nakazujący mu;

Zostaw mojego przyjaciela w spokoju! Drżący i osłupiały święty spotkał wkrótce młodzieńca.

Co ci się stało, stary? - spytał ten ostatni.

Nie mogę ci uczynić żadnej wymówki, ale koniecznie muszę ci powiedzieć, co mi się przydarzyło - odrzekł święty człowiek.

I opowiedział mu całe wydarzenie, dokładnie powtarzając usłyszane wtedy słowa. Tamten zaś rzekł tylko:

Jeśli to mój przyjaciel, dam mu wszystko, co posiadam.

I natychmiast całkowicie zmienił tryb życia.

Św. Jan Paweł II o rodzinie

"Dlatego, że miłość małżonków jest szczególnym uczestnictwem w tajemnicy życia i miłości samego Boga, Kościół ma świadomość, że otrzymał specjalne posłannictwo strzeżenia i ochraniania tak wielkiej godności małżeństwa i tak wielkiej odpowiedzialności za przekazywanie życia ludzkiego" (FC 29).

Kościół jest konserwatywny - ta teza dla jednych jest usprawiedliwieniem niechęci do Kościoła, dla innych przeciwnie, emocjonalnej bliskości. Niewątpliwie rodzina i życie wpisuje się w świat niezmiennych wartości, ale powód niezmiennej obrony tego skarbu leży o wiele głębiej - są to dary od Boga.

KontaktNapisz do nasNewsletterMapa serwisuPolityka prywatności

17. Niedziela Zwykła - Rok A 27 lipca 2014 r.

Zezwala się kopiować i rozpowszechniać zasoby serwisu Parafii Głuchołazy bez ograniczeń.
Wykonano 2004-2017 PARAFIA GŁUCHOŁAZY